دوست همنوع بگم برات از دنیای زیبامون
دنیایی که هرکسی تنهامون بذاره، باهامونه خدامون
دوست همنوع می دونم داشتن خیلی آرزوها واسمون محاله
اما باید همیشه نذاریم امید از بین بره توی دلامون
دوست همنوع می دونم تو خیابون دلشون با دیدن ویلچرت می سوزه
اما ما باید محکم باشیم چون معلولیت یک هدیه است از سوی خدامون
دوست همنوع که عصا به دست داری
گله نکن از دنیا چون نباید ببری از یاد دوست نابینامون
دوست همنوع بیا هیچ وقت کم نیاریم
با تلاشمون بسازیم بهتر از امروز فردامون
دوست همنوع روزت مبارک
بیا ثابت کنیم معلولیت محدودیت نیست به همه آدمامون
**
آنچه خواندید، بخش هایی از شعری سروده سید احسن احمدی، ساکن روستای خانقاه در شهرستان پاوه است که به مناسبت روز جهانی افراد دارای معلولیت سروده شده است؛ وبلاگ نویس ۲۳ ساله ای که همین روزها سالروز تولدش است و به دلیل مشکلات ناشی از معلولیت و به گفته خودش شرایط روستانشینی به مدرسه نرفته است.

  با پیشنهاد آن مرحوم عده ای دعوت شدندودرمنزل مرحوم حاج سید محمود مسعودی (که مرکز شورومشورت مردم بود)رفتیم.حاج ماموستا سید محمد مصطفائی وحاج سید محمود مسعودی ومحمود حسینی وفیض الله حسینی وبنده درآن مجلس حضورداشتیم وپس از بحث وتبادل نظر با توصیه مرحوم محمودحسینی ساختمان موردنیاز به اجاره یکساله از آقای فیض الله حسینی به من سپرده شدباکرایه ماهانه پانصدتومان که ازدانش آموزان مبلغ کرایه اخذ وبه موجرپرداخت شود.روز بعدصورت مجلس واجاره نامه را به اداره بردم آقای صالحی با لبخندهمیشگی خودتبریک گفتند...

مثنوی خانقاه مجموعه ابیاتی است که وضعیت زندگی مردم خانقاه را درگذشته (نه چندان دور) برای یادآوری به ترسیم می کشد امید است با افتخار به گذشته خود ماهم برای آیندگان چون گذشتگانمان افتخارآفرین باشیم.

مه ردم وئێمه

برام بزانه کێنی وچکۆنێ

ناشۆنه مانۆ لوای و نه بونی

جه ویه رده و وێت خه وه ر بزانه

چه نی تاریخیت نه وی بێگانه

به ئیفتخارو نامێشان به ره

به تاریخ و وێت ئیفتخارکه ره

بابه و باوامان دیندارێ بێنێ

هه رکۆ لوێنێ وهه رکۆنیشێنێ

ئیسه یچ مه ردممان هه ر پاسینه نه

گردش خاسه نو خراوش نیه ن چه نه

چه خوب می شد مثل گذشته انسانها بدون قید و بند و بدون هیچگونه تشریفات و تجملاتی، در کمال سادگی، صداقت، صفا و صمیمیت با همدیگر همکاری داشته همدلی می کردند، مشکلات همدیگر را حل می کردند نه اینکه با رفت آمدهای آنچنانی بر مشکلات یکدیگر بیفزایند.

نشستن پای صحبت مادربزرگها و پدربزرگها چه صفایی دارد از رسم و رسوم قدیم الایام می گویند با آن کلام شیرین و جذاب خود از مراسمات عروسی، عزا، میهمانی، و لیمه نوزاد تا برداشت محصول و ... را به تصویر می کشند و از شیرینی و لذت زندگی ساده و بی آلایش و دور از تشریفات آن روزها سخن می گویند. از آرامش روحی و روانی و سلامت جسمی که نتیجه کار و تلاش بدنی مردم آن روزگار بود بحث می کنند از صفا و صمیمیت، راستی و صداقت، سادگی و پاکی و رفاقت و یکدلی و یکرنگی، از دوستی های بی رنگ و ریا، از همکاری و همدلی و همدردی و تعاون، از انسانیت و وجدان اخلاقیات و تعهد و وفای به عهد و پیمان حرف می زنند و مدام از سختی زندگی در این دوره و عوض شدن ارزشها و عدم آرامش و آسایش امروزه گله مندند.

به همت مسئولین وجمعی از معتمدین روستای خانقاه بالاخره پس از تاخیری دوساله کار جاده جدیدالاحداث روستای خانقاه به شهرستان پاوه شروع شد.

هفته گذشته جلسه ای به دعوت جناب آقای برهان لهونی باحضورتعدادی از صاحب نظران واهالی روستای خانقاه تشکیل ،ودرمورد آغاز به کار جاده مذکور به تبادل نظرپرداختند.

پس از آن افرادمذکوردرجلسه ای دیگرکه به همین منظور درفرماندای پاوه و باحضورمسئولین محترم شهرستان، اعم از فرماندار،بخشدار مرکزی وریاست اداره را ه وترابری شهرستان تشکیل شده بودحضوریافته وبامسئولین شهرستان درموردعملیات زیرسازی وآسفالت جاده به مشورت پرداختند.